Narzędzia: wiertarka udarowa z wiertłem widiowym, poziomica, dwa klucze płaskie w rozmiarze 10, wkrętak krzyżakowy, ostry nożyk, cążki boczne. Do precyzyjnego ustawienia anteny przyda się miernik sygnału satelitarnego — prosty model ze wskaźnikiem analogowym i brzęczykiem wystarczy do domowej instalacji.
W zestawach antenowych sprzedawanych przez operatorów (Polsat Box, Canal+) zazwyczaj nie ma uchwytu, kabla, wtyków F ani kołków rozporowych. Te elementy musisz dokupić osobno w sklepie z elektroniką lub w sklepie budowlanym.
Gdzie zamontować antenę
Antena musi „widzieć" satelitę Hot Bird 13E, który znajduje się na południu z niewielkim odchyleniem na zachód. W praktyce czasza powinna być skierowana mniej więcej na południowy zachód. Zanim zamontujesz uchwyt, sprawdź kilka rzeczy:
- W odległości do 30 m od planowanego miejsca nie może być wysokich przeszkód — drzew, bloków, masztów. Zimą drzewo bez liści nie przeszkadza, ale po wypuszczeniu liści potrafi całkowicie zablokować sygnał. Weź też pod uwagę, że drzewo z czasem urośnie.
- Antena nie powinna być narażona na silne podmuchy wiatru. Porywisty wiatr może obrócić czaszę albo uszkodzić uchwyt.
- Nie montuj anteny pod rynną — zsuwający się śnieg i lód mogą urwać wysięgnik konwertera.
- Wybierz miejsce z łatwym dostępem. Jeśli antena wisi na szczycie dachu, a zimą przymarznie do niej śnieg, dostanie się tam z miotłą staje się poważnym problemem.
Jeśli nie masz pewności, czy z Twojego balkonu albo ściany jest czysty widok na południe, poproś instalatora o ocenę miejsca przed montażem. Fachowiec z miernikiem w ciągu kilku minut powie Ci, czy sygnał będzie wystarczający.
W blokach na wyższych piętrach sprawdza się montaż na balustradzie balkonu. W domach jednorodzinnych — uchwyt ścienny na południowej ścianie. Montaż na dachu ma sens tylko wtedy, gdy inne lokalizacje nie dają wystarczającego prześwitu.
Montaż na ocieplonej ścianie
Jeśli budynek ma elewację ze styropianu, standardowe kołki rozporowe nie utrzymają anteny — styropian nie ma wystarczającej wytrzymałości mechanicznej. Potrzebujesz długich kołków ramowych, które przejdą przez warstwę ocieplenia i zakotwiczą się w ścianie nośnej, albo kotew chemicznych z żywicą. Przy grubości styropianu 10–15 cm potrzebujesz kołków o długości 20–30 cm. Instalatorzy stosują też tuleje dystansowe, które przenoszą obciążenie bezpośrednio na mur. Po wykonaniu otworów zabezpiecz je uszczelniaczem silikonowym, żeby woda nie dostawała się pod ocieplenie.
Jak przygotować kabel i złącza
Na tym etapie powstaje najwięcej usterek. Źle przygotowany wtyk F potrafi zepsuć odbiór nawet przy idealnie ustawionej antenie. Oto kolejność czynności:
a. Odetnij końcówkę kabla prostopadle do osi — nie pod skosem. Użyj ostrych cążek bocznych.
b. Nożykiem delikatnie natnij zewnętrzną izolację na długości około 10 mm od końca i ściągnij ją palcami. Uważaj, żeby nie przeciąć oplotu, czyli cienkich drucików pod izolacją.
c. Wywiń oplot na zewnętrzną izolację kabla. Jeśli pod oplotem jest jeszcze warstwa folii aluminiowej, odwiń ją razem z oplotem. Zbierz wszystkie druciki — żaden nie może wystawać osobno.
d. Odetnij dielektryk (białą izolację wewnętrzną) na długości 2–3 mm od miejsca wywinięcia oplotu. Nie wciskaj noża zbyt mocno, żeby nie uszkodzić miedzianej żyły.
e. Na przygotowany koniec kabla nałóż wtyk F — najpierw wepchnij, potem wkręć zdecydowanymi ruchami. Przy prawidłowo obrobionym kablu wtyk wejdzie na tyle głęboko, że około 1 mm dielektryka przeciśnie się przez otwór we wtyku.
f. Sprawdź, czy miedziana żyła wystaje prosto i nie więcej niż 1 mm poza krawędź wtyku. Jeśli wystaje za dużo, przytnij ją cążkami.
Upewnij się, że wewnątrz wtyku nie ma metalowych włosków z oplotu, które dotykają środkowej żyły. Taki kontakt powoduje zakłócenia i osłabienie sygnału. Wszelkie metalowe pozostałości usuń.
Na zewnątrz, przy konwerterze, owiń złącze taśmą samowulkanizującą. Taśma po kilku godzinach tworzy jednolitą, wodoodporną powłokę, która chroni przed deszczem i mrozem.
thanks article thanks thanks article